zondag, 26 april 2009

26 april

26 april 003

zomaar ergens stoppen en gaan kijken

26 april 004

gespleten droge kleigrond

26 april 006

 

26 april 007

voor Lata goed toeven...

26 april 008

in een flits zag ik dit paadje

26 april 010

en dit gespikkeld wonder

26 april 011

 

26 april 012

 

26 april 013

rechterkant grasland

26 april 015

 

26 april 019

linkerkant fruitbomen

26 april 020

recht voor mij Lara

26 april 021

op de grond mosjes

26 april 022

 

26 april 023

 

26 april 027

 

26 april 028

 

26 april 031

oud, verdord en afgedankt...?

niet bij ank

26 april 032

 

26 april 033

rechtsaf gaan is mogelijk

26 april 036

 

26 april 041

 

26 april 044

 

26 april 045

 

26 april 054

 

26 april 049

 

26 april 055

26 april 056

 

26 april 057

 

26 april 058

 

26 april 066

het was druk in bijna alle paardenbloemen

26 april 076

 

26 april 082

 

26 april 084

 

26 april 085

 

26 april 087

op weg naar het einde...

 

010

terugblik

26apr2008

20:11 Gepost door ank in april | Permalink | Commentaren (7) | Tags: april, lara, landelijk |  Facebook |

Commentaren

Dit zijn heel mooie foto's...je hebt er werk van gemaakt...nog een fijne avond

Gepost door: Yolanda | zondag, 26 april 2009

Ik denk dat het roze bloemetje een wilde geranium is.
Maar je liep vandaag ergens waar je niet in mocht Ank !! Kijk eens goed naar de 7-de foto: de natuur doet daar haar best om een verbodsteken voor alle verkeer te imiteren. Maar je was te voet, daarom kunnen we het dit keer door de vingers zien. En vooral: je hebt het zóóó goed voor met de natuur.

Gepost door: Geert | zondag, 26 april 2009

Of je nu links of rechts afslaat je slaagt
er telkens in om ons te verwonderen .

Groetjes Etje

Gepost door: Etje | maandag, 27 april 2009

Prachtige foto's....de natuur is altijd verwondering, hé!
Het is erg lang geleden dat ik een blogronde deed....geen tijd....
Lieve groetjes,

Gepost door: Denkertje | maandag, 27 april 2009

Gekortwiekte knotwilgen die ontspruiten langs een wandelpad en bloemen die opbloeien in de droge klei; torretjes die op meikevers lijken, vliegjes die zich uit de bloemetjes voeden en een oude hond die vreugde brengt gewoon door er te zijn... Je ziet hier de symboliek ten leven: dat ondanks alles wat dreigt te vergaan de wereld steeds weer nieuw zal zijn. Dank je wel voor alle schoonheid! Voor alle geduld, en alle overgave. Heel bijzonder, Ank!

Gepost door: Ine V. | maandag, 27 april 2009

Wat een mooie serie weer Ank!
Dat insect bij die bloem is prachtig!
groetjes,
Elmar

Gepost door: Elmar | maandag, 27 april 2009

in het frisgroene ben je altijd erg op je gemak als je je soulmate bij je hebt hé,

heerlijk genieten ank

Gepost door: klaproos | maandag, 27 april 2009

De commentaren zijn gesloten.