woensdag, 24 juni 2009

24 juni

24 juni 001 (18)

naar het bomenpark vandaag

24 juni 001 (22)

het weer is prachtig, veel zon

24 juni 001 (19)

als ik dichterbij kom

gaat lara alvast in de auto staan

24 juni 001 (23)

ongeduldig om eruit te gaan

24 juni 001 (25)

ik was eerder al naar Francien vandaag

24 juni 001 (20)

het eerste bad voor lara

24 juni 001 (31)

 

24 juni 001 (32)

leven is een lach en een traan

24 juni 001 (35)

 

24 juni 001 (38)

leven is zon

24 juni 001 (40)

soms  dagen met schaduw

24 juni 001 (41)

sommigen zo donker en triest

24 juni 001 (42)

als het leven zelf kan zijn

24 juni 001 (43)

Francien is nog veel te jong

24 juni 001 (44)

om haar man voorgoed weg te brengen

24 juni 001 (45)

naar een verzorgingshuis

24 juni 001 (46)

Alzheimer....

24 juni 001 (47)

dat klinkt niet goed, nee

24 juni 001 (48)

zeker niet als je begin zestig bent

24 juni 001 (49)

er nooit om gevraagd hebt

24 juni 001 (50)

zoals iedereen zegt

24 juni 001 (52)

wanneer je nog samen bent

24 juni 001 (53)

zo leven....?

dat wil ik niet

24 juni 001 (54)

maar

24 juni 001 (55)

het komt je leven binnen geslopen

24 juni 001 (56)

24 juni 001 (56) - kopie

gaat met geen mogelijkheid weer weg

24 juni 001 (57)

het waait hard,

ook in het leven van Francien

24 juni 001 (58)

het is niet vredig nu, zoals hier

24 juni 001 (26)

sommigen mensen moeten

de dood voorbij leven

24 juni 001 (59)

Francien had een grote wens:

24 juni 001 (60)

laat hem alsjeblieft

24 juni 001 (65)

nog deze zomer

24 juni 001 (66)

de allerlaatste zomer

24 juni 001 (68)

nog thuis  mogen en kunnen blijven

24 juni 001 (69)

zo, tot september als het kan

24 juni 001 (71)

dan, .....misschien

24 juni 001 (72)

kan ik hem laten gaan

24 juni 001 (73)

tenslotte is hij nu ook al vier dagen

in de week bij de dagverzorging

24 juni 001 (74)

ik moet dat kunnen volhouden

24 juni 001 (75)

was haar wens, en haar sterke kracht

24 juni 001 (76)

die het tot zover heeft gebracht

24 juni 001 (77)

maar het leven besliste anders

24 juni 001 (78)

deze maand moest ze hem laten gaan

24 juni 001 (79)

het is een onbeschrijflijk verdriet

24 juni 001 (80)

een verdriet dat ik wil delen met haar

samen huilen om wat nooit meer kan

24 juni 001 (10)

deze prachtige bloem staat in haar tuin

hij bloeit zo uitbundig

we zien samen opnieuw het wonder

het wonder van de kracht

die in haar aanwezig is

ik laat haar niet alleen...


 

juni (12)

terugblik

24juni2008

23:51 Gepost door ank in juni | Permalink | Commentaren (7) | Tags: juni, alzheimer, lara, bomenpark |  Facebook |

Commentaren

dit is inderdaad vreselijk
hoe kan je een man achterlaten waar jz zo veel van houdt
ik leef met haar mee
schitterend logje voor francien en haar man!
liefs meid!

Gepost door: callemie | donderdag, 25 juni 2009

dat zijn nachtmerries die uitkomen hé ank,
dat moet vreselijk zijn.

ik wens francien heel veel sterkte toe,

xxx

Gepost door: klaproos | donderdag, 25 juni 2009

Mooi gedaan Ank. Enerzijds moeten we daar allemaal eens bij stil staan, anderzijds mag men daar ook niet te lang aan denken, want het kan iedereen overkomen, vandaag, morgen. En in angst leven is ook niet goed. En wat je in zo'n instelling te zien krijgt is ook niet van dien aard om je vrolijk te maken....

Gepost door: Geert | donderdag, 25 juni 2009

De wereld is een en al wonder. Het leven ook. Tijdens jullie wandeling zag je alweer van alles om je over te verwonderen: het mooie en het niet zo mooie, soms het lelijke zelfs, het draait steeds om het uitbundige en het neerslachtige, om leven en dood. Het zal altijd en eeuwig hoogtij en ondergang zijn in het leven, op de wereld, in het klein en in het groot. Bijna vergat ik door het lezen de prachtige sfeerbeelden te bekijken met alles wat ademt en leeft om ons heen. En aan het slot dat rode sprankje hoop... Dank je wel, Ank & Lara.

Gepost door: Ine | donderdag, 25 juni 2009

Wat vreselijk moet het voor francine zijn om haar man al zo jong weg te moeten brengen. Mijn schoonmoeder had ook Alzheimer maar gelukkig trof het haar toen ze al dik in de zeventig was. Ik wens jou en Francine heel veel sterkte en kracht!
groetjes,
Elmar

Gepost door: Elmar | donderdag, 25 juni 2009

Lieve Ank, wat een triest verhaal bij deze mooie foto's. En wat fijn voor Francien, dat ze jouw nabijheid, jouw vriendschap heeft om dit verdriet te kunnen delen. Heel veel sterkte wens ik jullie beiden.
Hartelijke groet, Sybil.

Gepost door: Sybil | donderdag, 25 juni 2009

Vreselijk om je man zo te zien aftakelen, het moet een héél zware beslissing geweest zijn om hem weg te brengen. Toch weet je dat dit de enige juiste is. Jullie hebben ons in elk geval weer serieus van alle wandelingen laten mee genieten. En Lara ik heb van jou iets geleerd door hier elke dag te komen hoor ! Ik ga nu ook in de vijvers zwemmen.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | donderdag, 25 juni 2009

De commentaren zijn gesloten.