maandag, 27 juli 2009

Onder de appelboom

 

24 juli 002

 

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.


~~Rutger Kopland~~

20:09 Gepost door ank in natuurgedicht van: | Permalink | Commentaren (4) | Tags: rutger kopland |  Facebook |

Commentaren

Zo heel erg mooi zijn de foto van Ank en het gedicht van Rutger Kopland; ik houd van hem, en lees hem graag. En de foto's van Ank heb ik ook lief. I.V.

Gepost door: Frans Boddeke | maandag, 27 juli 2009

Ik ben de afzender, Ank, niet Frans B. Sorry.
Ine

Gepost door: Ine Verhoeven | maandag, 27 juli 2009

hmmm, een mooike!

Gepost door: fotorantje | dinsdag, 28 juli 2009

lege plek Grote meneer die Kopland!

Gepost door: Uvi | woensdag, 29 juli 2009

De commentaren zijn gesloten.