zondag, 08 november 2009

8 november

8 nov. wamberg 042

Allerzielen, daar heb ik niets mee

liever, veel liever ben ik hier alleen

op een mooie dag als vandaag

8 nov. wamberg 039

en ik denk aan de dag

dat ik je zag zitten

8 nov. wamberg 040

helemaal alleen op een bankje

dicht bij deze begraafplaats

8 nov. wamberg 038

in je gedachten verdiept

ik durfde je niet te storen

8 nov. wamberg 044

maar ik had je nog nooit

ergens alleen op een bankje zien zitten

8 nov. wamberg 046

dat je niets zag of hoorde

maakte me bang...

8 nov. wamberg 041

jij wist meer dan ik

niet voor niets zat je daar

8 nov. wamberg 047

korte tijd nadien

moest je naar het ziekenhuis

8 nov. wamberg 048

en je bent nooit meer

terug thuis gekomen

8 nov. wamberg 043

nu ben je voor altijd hier

dicht bij dat ene bankje...

8 november 20088 november 2008 043 (11)

22:53 Gepost door ank in november | Permalink | Commentaren (13) | Tags: november, begraafplaats |  Facebook |

Commentaren

triest dat traakt me Ank.....mooi geschreven en met fotos bewerkt!

grtjs jan

Gepost door: jan | zondag, 08 november 2009

heel herkenbare en ontroerende tekst met alweer schitterende beelden,groetjes.

Gepost door: linda | zondag, 08 november 2009

(sorry voor vorig spelfoutje:traakt=raakt, je fotos doen mij herinneren daar ik laatst een aanvraag deed om 1 van mijn werken voor of achter mijn vaders graf te plaatsen op een statief,moest aanvraag indienen om een betonnen voet in de grond te plaatsen,voor ingeval van diefstal,werd mij verboden,maar wie weet! zal me op een dag wel lukken.

Gepost door: jan | zondag, 08 november 2009

Met Allerzielen denk ik aan al die mensen die in eenzaamheid zijn gestorven, die onbekend gebleven zijn, die niet op grootse wijze zijn begraven, die niet worden herdacht, die niet de aardse beroemdheid nastreefden maar eenvoudig bleven; met Allerzielen denk ik aan al die mensen die bescheiden leefden, zoals onze voorouders dat deden;
met Allerzielen gedenk ik de lieve en de niet lieve doden, gedenk ik hen die niet meer worden herinnerd. Allerzielen kan ik echt niet negéren, Allerheiligen zegt me weinig of niets, want wie bepaalt iemands heiligheid? Toch mag ik graag zingen: sancta Maria, ora pro nobis. Of: sancti Petrus et Paulus, orate pro nobis. Zo kun je alle heiligen bezingen en aanroepen. Of het helpt, weet ik niet.
'n Liefdevol blog, Ank. Ik was nog steeds niet in Vught... om mijn bloemen te brengen. Maar ik weet: iedereen mag zelf weten wat hij verkiest te doen, of hij op 2 november gedenkt of op een ander tijdstip of misschien helemaal niet. Thuis een kaarsje branden is ook gedenken. Wat roep je veel bij mensen op, Ank. Dank je VEEL. Dag!

Gepost door: Ine | maandag, 09 november 2009

Alhoewel het knappefoto's waren kregen we echt kippevel bij 't zien van dit postje.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | maandag, 09 november 2009

neen geen dag nodig om te herinneren wat ze voor ons betekenden!!!
elke dag , elke week!
zucht

Gepost door: callemie | maandag, 09 november 2009

elke dag zijn ze bij je onze overledenen hé, je vergeet ze nooit,

xxx

Gepost door: klaproos | maandag, 09 november 2009

je moet de overledenen eren op het moment dat je hart je dat ingeeft

Gepost door: Danique | maandag, 09 november 2009

Ik kan je perfekt volgen dat het niet op Allerheiligen of Allerzielen hoeft te zijn. Zoiets doe je spontaan. Ikzelf hoef er niet eens voor op een kerkhof te vertoeven...

Gepost door: Geert | maandag, 09 november 2009

mooi sereen logje Ank
nee, het hoeft geen allerheiligen of allerzielen te zijn
gewoon even langsgaan wanneer je er behoefte aan hebt
of gewoon op een bankje in het bos of park, wanneer je dicht bij de natuur bent dan ben je dicht bij je naasten

Gepost door: fotorantje | maandag, 09 november 2009

ik heb er echt geen dagen voor nodig hoor elke dag is nadin in mijn hart en ga naar het kerkhof wanneer ik er noot aan heb zeer mooie log hoor

Gepost door: daemske | maandag, 09 november 2009

helemaal alleen op dat bankje, in alle rust... heel mooi Ank, vooral die ene lege nis met dat regenwater er op.
Ik vind het zo symbolisch voor' alle lege plekjes ergens' die zeker weten...niet leeg zijn, maar onze harten vullen, met liefde en dankbaarheid. Omdat we 'die éne zo lief hadden en hebben.

Gepost door: Leni | dinsdag, 10 november 2009

Wat heb je het weer mooi weten te verwoorden, Tranen staan in mijn ogen. Het gemis blijft. Had ik maar dit of dat. Ik hoop op de dag dat ik hem en de ander die ons zijn voorgegaan weer zal zien, wat heb ik veel te vragen .

Gepost door: jolanda | woensdag, 11 november 2009

De commentaren zijn gesloten.