maandag, 16 november 2009

16 november

16 november 001

het leven raast voort...

16 november 005

dag,   na week,   na jaar

16 november 017

vooruit...   er is nog zoveel

16 november 018

om te willen,   om te doen

16 november 020

ik ben nog lang niet klaar

16 november 007

maar dan....    opeens

16 november 009

wil ik niet verder...

16 november 021

stop....

16 november 023

ik ga tot aan de rand

16 november 034 - kopie

van het leven...    van het land

16 november 029

H I E R

16 november 032

laat ik mijn gedachten

16 november 024

de vrije hand...   waaien met de wind

16 november 036

los...    helemaal los van al

16 november 031

eindelijk zee, branding...    golven

16 november 035

die mij de rust brengen zal

16 november 200816 november 003

22:36 Gepost door ank in november | Permalink | Commentaren (10) | Tags: november, noordzee |  Facebook |

Commentaren

Prachtige deze reeks van lara
en de tekst die erbij is geeft
me weer iets om over na te denken

Gepost door: Etje | dinsdag, 17 november 2009

wat een heerlijk gezeicht,
lara is echt niet bang van water hé:-)
mooi om te zien :-)

Gepost door: klaproos | dinsdag, 17 november 2009

Mooi weer, ik vind de tweede foto van boven zo fraai.

Gepost door: danique | dinsdag, 17 november 2009

Dag Ank Ook ik vind rust aan de zee, door naar haar te kijken en te luisteren. Momenteel heb ik opnieuw levenslust en zie ik haar niet meer als mijn afgrond, gelukkig maar. Dat er mensen daar definitief hun rust zoeken blijft triest en pijnlijk voor zij die achter blijven. Mooie bijdrage !

Gepost door: Joke | dinsdag, 17 november 2009

Lara in de hoofdrol...

en een tekst die ons laat nadenken.

Knap !

Gepost door: willy | dinsdag, 17 november 2009

Op de eerste foto lijkt Lara wel een jonge hond, zoals ze komt aangerend. De nabijheid van de zee maakt haar vrolijk.

Gepost door: Geert | dinsdag, 17 november 2009

dit is een zeer mooie post lara zo schitterend en de tekst is eentje voor over na de denken

Gepost door: daemske | dinsdag, 17 november 2009

heerlijk! en terwijl mijn kinderen aan het strand schelpen rapen
vindt Lara zelfs daar haar houtje...

Gepost door: lien | dinsdag, 17 november 2009

Mooi hoor. Wat een prachtige foto's van Lara aan het strand. Bos is prachtig, maar dit heeft toch zeker ook wel charme. Indrukwekkender, misschien wel. Ik heb net 2 gedichten geschreven : Mijmeringen, die zouden hier goed bij passen, Eéntje plak ik hieronder voor jou.

Mijmeren :

ergens
in mij leeft
nog steeds
een kind,
een jonge vrouw.

ergens
woekert
onbegrip.
waar ben ik
gebleven ?

ergens
is de tijd
verdwenen,
opgelost,
voorbij gegaan

soms
zoek ik
vervagende,
fijne en slechte
herinneringen

soms
vraag ik
wat zou ik
over willen doen,
of anders ?

soms
heb ik spijt
te laat
voor verwijt
geniet nu.

Gepost door: wenny | dinsdag, 17 november 2009

Lara aan zee. Dat is genieten.

Gepost door: Ine | woensdag, 18 november 2009

De commentaren zijn gesloten.