dinsdag, 01 december 2009

1 december

29 nov 059

 ik heb geen inspiratie vandaag

 heb wat zitten klooien

meer kan ik het niet noemen

29 nov 049

ik laat hier en nu 'los'

dat het vandaag niet ging

1 december 20081 december 6

22:19 Gepost door ank in december | Permalink | Commentaren (12) | Tags: december, loslaten, nin sheng |  Facebook |

Commentaren

lieve ank ook al had je geen inspiratie de tekst de foto super en weetje misschien komt het morgen wel dubbel misschien niet maar beste ank maak je daar niet druk om we blijven hier langs komen het is een deel van mijn dag hier de komen

Gepost door: daemske | dinsdag, 01 december 2009

Goedemorgen het is een fijn logje al heb je geen inspiratie, iedereen heeft dat wel eens, daarom maak ik ze altijd op voorhand...

Gepost door: Zon-nebloem | woensdag, 02 december 2009

Vind ondanks dat je geen inspiratie hebt, je er toch weer iets moois van gemaakt hebt hoor. Inspiratie of niet het blijft de moeite om hier langs te komen

Gepost door: Etje | woensdag, 02 december 2009

oei ging het vandaag niet meid????
of interpreteer ik slecht
in elk geval het logje is wel geslaagd hoor
liefs en een dikke knuf van me

Gepost door: callemie | woensdag, 02 december 2009

Hoezo geen inspiratie en toch is dit een mooi blogje geworden ! Jammer dat je gisteen een mindere dag had, hopelijk lukt 't vandaag al 'n beetje beter met je !

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | woensdag, 02 december 2009

Prachtig geschreven verhaal , om even bij na te denken, auteur onbekend:
.
Boven op de berg ontsprong de rivier.

Als een kind, spelend en spetterend, sprong hij van steen tot steen.

Zijn moeder, de berg, voedde hem met helder water, en hij groeide en werd een wilde jongen.

Als een waaghals stortte hij zich bruisend en schuimend langs de steile rotswand naar beneden en stroomde voort tussen bergkloven, in stroomversnelling na stroomversnelling. In het dal kwam hij tot rust en verbreedde zich.

Hij stroomde langs bossen en dorpen, liefkoosde de steden aan zijn oevers en droeg schepen op zijn rug.

Na een lange tocht kwam hij bij de woestijn.

Daar kon hij niet verder.

Wat hij ook probeerde, het water liep weg in het zand en een doortocht was er niet.

De rivier werd bang en probeerde terug te gaan om een andere bedding te zoeken, maar ook dat lukte hem niet.

Toen fluisterde een stem, die van de woestijn zelf was: 'De enige die mij kan oversteken is de wind.

Geef je over aan de wind.' 'Ik wil stromen,' zei de rivier.'

Je kunt niet stromen; al je water zal verdwijnen in het zand.

Hoogstens een modderpoel zal er van je overblijven.'

'Hoe kan ik me overgeven aan de wind?

Alles wat ik met me heb meegevoerd zal ik verliezen.

Ik zal mezelf verliezen.'

Je kunt alleen verliezen wat niet echt bij je hoort,' zei het zand, 'Laat je dragen in de armen van de wind.'

Toen verzette de rivier zich niet meer en zijn water verdampte.

De wind wiegde hem in zijn armen en droeg hem over de woestijn.

Aan de andere kant van de woestijn kwam hij bij een hoge berg en hij regende neer in grote druppels en werd weer een rivier, die sprong van steen tot steen en alles begon opnieuw.

'Ik wist het wel,' fluisterde het zand.

En daarom wordt er gezegd: het staat in het zand geschreven.

dat las ik vanmorgen en daar ben ik wel van onder de indruk:-)
jij ook??

Gepost door: klaproos | woensdag, 02 december 2009

Toch genoeg zo te zien!

Gepost door: Danique | woensdag, 02 december 2009

jou klooien toont ons wel een mooi gedicht, eentje die tot nadenken stemt

Gepost door: fotorantje | woensdag, 02 december 2009

Als de inspiratie er niet is, dan zet ik niets. Aan niemand schatplichtig, dát heb ik al geleerd in blogland. Alleen iets zetten waar op zijn minst ikzelf achter sta. Of een ander het goed vind, 't zal me worst wezen.
Natuurlijk wat te scherp gesteld.... maar ik wil wél tevreden kunnen zijn van mijn werk.

Gepost door: Geert | woensdag, 02 december 2009

O Ank, ik ben het eigenlijk wel met Geert eens, geen inspiratie dan maak ik geen post, maar zo te zien en dat zei ik al had je nog genoeg voor deze mooie post.

Gepost door: Danique | woensdag, 02 december 2009

Een goede avond. Wel Saartje,bedankt voor het komplimentje,en wat je bij mij zag
is niet evident,maar moeilijk! Maar nu en dan ga ik kleine natuurfenomen tonen,van een paar mm groot naar een vol scherm.
Verder groetjes uit Wiers... Wallonie... Belgie...

Gepost door: natuurmanjak | woensdag, 02 december 2009

Loslaten is steeds moeilijk al valt het te bezien wat je loslaten wil...of moet...
Ik weet uit ervaring: het vraag tijd!
Sterkte!

Gepost door: Inge Deconinck | dinsdag, 15 december 2009

De commentaren zijn gesloten.