maandag, 22 maart 2010

22 maart

22mrt 001

22mrt 009

22mrt 016

22mrt 018

22mrt 0031

22mrt 006

gedachten aan de man van Francien
met net 67 jaar
in de laatste fase van dementie

 

22mrt2009

terugblik

22mrt2008

Commentaren

wat een mooie reeks!

Gepost door: linda | maandag, 22 maart 2010

Weer een mooi reeks...dementie is vreselijk voor de familie enz..en zeker voor de persoon in kwestie als hij beseft dat hij dement aan het worden is..dat moet vreselijk zijn...groetjes

Gepost door: Yolanda | maandag, 22 maart 2010

Eén van de ergste dingen... en die met de vergrijzing van de bevolking steeds meer mensen zelf en hen erom heen zal gaan treffen. En men is nog altijd ver van een oplossing..ben al jaren donor van de Alzheimerstichting en volg het op de voet.
Maar de foto's hier zijn schitterend! :-)
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | maandag, 22 maart 2010

..... vind het ook mooi ... word wel heel stil

Gepost door: merel | maandag, 22 maart 2010

Dit is een heel ander verhaal dan wat je gisteren bracht.
Maar de katjes zijn weer bewijs van bestaan in de nieuwe lente.

Gepost door: Ine | dinsdag, 23 maart 2010

Dementie... hoe typerend beschreven... bij een reeks prachtige foto's...
Fijne dinsdag Ank!
Groetjes van Elle

Gepost door: Elle | dinsdag, 23 maart 2010

mooi verwoord;;;; mooie fotoreeks ank, en met de tekst erbij heb je dat heel mooi naar voor gebracht;

een fijne dinsdag wens ik je toe.....lieve grtjs. van anny

Gepost door: anny | dinsdag, 23 maart 2010

ja vreselijk
een mooie gedachte van jou aan de man van Francien
je siert je!
liefs

Gepost door: callemie | dinsdag, 23 maart 2010

mooi gebaar voor een niet fijne ziekte,hopelijk vinden ze daar ooit een oplossing voor mijn papa had dit ook verschrikkelijk

Gepost door: daemske | dinsdag, 23 maart 2010

Toch denk ik dat je verrast zou zijn als je wist wat er in die afwezige mensengeest omgaat... Niemand kan zich erin verplaatsen. Ik ben ze tegengekomen, de gelukkige geesten, blij en tevreden met het moment. Ongelofelijk. In het land van de afwezigen is geen onrust meer, geen zorg meer, alleen maar het moment van de eigen beleving, de eigen omgeving. Zo kun je het ook zien, denk ik, al is elke geestelijke afwezigheid natuurlijk anders en zijn veel zieke mensen vaak eerst door een dal van duisternis gegaan. Het leven is complex genoeg. Maar als ik naar mijn schoonzus kijk en naar een leeftijdgenoot, mijn zwager, dan zie ik in hun Alzheimer geen agressie meer, alleen nog maar tevredenheid. Heel mooi, trouwens.

Gepost door: Ine | dinsdag, 23 maart 2010

daar word ik stil van...

prachtig logje !!

Gepost door: willy | dinsdag, 23 maart 2010

mooie foto's!
dementie is erg, alhoewel ik niet weet of iemand die dement is nog denkt, een oma was dement, wist niet meer wie wij waren, nog later reageerde ze gewoon niet als we op bezoek kwamen, dan vraag je je af of ze iets denkt over het feit dat er daar voor vreemde mensen staan...

Gepost door: fotorantje | woensdag, 24 maart 2010

MOOI Wat een mooie, bijzondere manier om aandacht te besteden aan zo'n vreselijke ziekte. Sterkte voor Francien en alle anderen , die ermee moeten omgaan.

Gepost door: wenny | donderdag, 25 maart 2010

De commentaren zijn gesloten.