zaterdag, 14 augustus 2010

14 augustus

Click to play this Smilebox slideshow

Commentaren

Ank toch, wat erg allemaal
zoveel 'dood'
de mensen moet je in je hart bewaren
het verdriet laat je best met de wind meewaaien
Meer woorden kan ik hierbij niet zeggen
Ik ben even kompleet stil nu
dikke knuffel

Gepost door: fotorantje | zaterdag, 14 augustus 2010

Lieve Ank, het is de confrontatie met de broosheid van het bestaan die je nu zo treurig maakt. Je terugblik is waardevol, maar meer nog triest. Kijk alles aan met de ogen van jezelf en vanuit je eigen lieve ziel en weet opnieuw dat het bestaan hoe dan ook de moeite waard is, en dat ook is geweest voor al je lieve doden, hoe lang of hoe kort ze ook in je leven waren. Machteloosheid treft je, jou en alle mensen, want het moment is onontkoombaar, op een keer is het zover... Gun jezelf de tijd en de rust om je nieuwe bestaan in je nieuwe woning in je op te nemen en erin te aarden. Alles kost tijd en geduld. Heus, je redt het. Je bent krachtig en... ook nog eens een moeder en een oma. Zij hebben je hoog, Ank, de kinderen. Sterkte en steun op wie aan je willen denken, dat geeft kracht.

Gepost door: Ine | zaterdag, 14 augustus 2010

hele mooie foto's zijn het

Gepost door: fotorantje | zaterdag, 14 augustus 2010

Zit verlamd van schrik hier aan de pc, de prachtige foto's ga ik later bekijken.
Kan je alleen de meest heftige knuffel toebenken ooit!!

Gepost door: walter | zaterdag, 14 augustus 2010

Dag Ank,

ik kan enkel de commentaren lezen.
Die zijn niet vrolijk.
Moet dus erg voorzichtig zijn met woorden ...

Welk verdriet er ook in je leven kwam,
sterkte ...

dit is blind schrijven. Zeer bizar.

Gepost door: Uvi | zondag, 15 augustus 2010

goeiemorgen ank,

mijn persoonlijke ervaring is.
hóe dieper je uit de put kwam, hóe sterker je wordt,
jij bent ook een sterk mens,
je gaat het redden.

xxx

Gepost door: klaproos | zondag, 15 augustus 2010

Lieve Ank..laten waaien in de wind..dát gaat niet..die dingen draag je altijd mee of je wilt of niet. Een plek geven...ik denk dat je dat al deed..vandaar dat je er nu over kunt mijmeren.
Bij elk verdriet wordt een mens sterker...dat ben ik met klaproos hier eens. We kunnen zelf kiezen hoe we in het leven willen staan na zoveel ellende, negatief of positief...en ik denk dat jij een heel goede keuze maakte...om een warm meevoelend mens te worden die voor zovelen altijd een woordje van steun heeft. Een mens van de natuur hééft dat...die natuur die ook elk jaar in de herfst weer een beetje sterft en er dan in het voorjaar weer stáát..het is een voorbeeld voor ons allen dat we dóór moeten. Neem wat je overkwam zoals het was, haal diep adem en ga weer dóór...jij kunt dat!
Lieve groetjesss!

Gepost door: mizzD | zondag, 15 augustus 2010

Oh Ank, ik zit eigenlijk sprakeloos achter de pc ...
Je woorden dringen zich in mijn ziel, ik heb de foto's amper bekeken eigenlijk ...

Jouw wereld is al veel te vaak door elkaar geschud, en ik sluit me aan bij de reactie van Klaproos.

xXx

Gepost door: Mamapippa | zondag, 15 augustus 2010

Ik word er helemaal stil van..
Knuffel

Gepost door: eLLe | zondag, 15 augustus 2010

Je woorden laten me ook in mezelf kijken. Even stilstaan en terugplooien in jezelf ,tijd maken om alles op een rijtje te zetten...dan gesterkt terugkeren naar de werkelijkheid van het leven . Wat je overkwam of wie je ook mist geef het een plaatsje in je hart,dan kun je weer verder met je leven.Met jou mooie blogje help je mij in elk geval.

Gepost door: magda | zondag, 15 augustus 2010

Lieve Ank, ik mailde je al n.a.v. je mijmeringen, maar ik wil toch ook hier nog even een reactie plaatsen.
De lieve reacties raken me, ik hoop dat jij er kracht uit put Ook ik ben het met Klaproos eens. de put is soms diep, maar je komt er des te sterker uit............ ook jij al zie je dat nu misschien nog niet zo

Gepost door: Annette | zondag, 15 augustus 2010

Gister was ik verbijsterd door de intensiteit van je verhaal.....
Vandaag door de intensiteit van je foto's.
Ben geneigd te zeggen, beiden zijn ze prachtig in hun openheid en helderheid.
Knuff. ( Moet wel effe labello bijsmeren hoor! )

Gepost door: walter | zondag, 15 augustus 2010

In gedachten een arm om je heen. Sterkte lieve meid. Knuf, Wenny.

Gepost door: wenny-m | maandag, 16 augustus 2010

De commentaren zijn gesloten.