donderdag, 02 september 2010

2 september

1 september 009.JPG

soms wil je iets niet herkennen

1 september 014.JPG

omdat het te moeilijk is....

1 september 011.JPG

je verstand weet al eerder

1 september 012.JPG

wat je hart nog niet wil zien

1 september 022.JPG

maar ik zal blijven leren

1 september 023.JPG

met vallen en opstaan

1 september 024.JPG

tegen beter weten in....

9mei 044.JPG

Ik laat mensen als vlinders... zo vrij
maar niet op deze manier..., Menno !!!

Vogeldagboek - Piepuilskuikens

21:07 Gepost door ank in september | Permalink | Commentaren (16) | Tags: september, dopheide, ochtenddauw |  Facebook |

Commentaren

Blijkbaar is er duidelijkheid over het lot van Menno. Heel veel sterkte!

Gepost door: Hanny | donderdag, 02 september 2010

ochtenddauw en dopheide een mooie combinatie in de natuur prachtig in beeld gebracht ..groetjes wim

Gepost door: Wim | donderdag, 02 september 2010

Dag Ank,
dit is moeilijk...
vergeten doe je niet,
er aan denken mindert met de tijd...
tot je weer dat woord 'vermist' hoort...

Vele gissingen, veronderstellingen en vermoedens
duiken op en verdwijnen weer,
maar alleen de onzekerheid
en het beeld van die laatste ontmoeting, blijven.

Liefs en sterkte.
Groetjes.

Gepost door: wim22 | donderdag, 02 september 2010

Lieve Ank

Even laten weten dat ik je fotokes geweldig vind weer !
Hart en verstand starten vaak mijlenver uit mekaar, maar op den duur worden het vaak de beste bondgenootjes ... het is inderdaad vaak een kwestie van willen herkennen, durven zien ...
En nu ga ik lezen wat er met Menno gebeurd is ....

Lieve groetjes

Gepost door: anneke | vrijdag, 03 september 2010

zoals je reeds bij mij schreef hé
uit het leven maar niet uit het hart
hoewel ik hoop dat menno niet uit het leven is gestapt
sterkte meid!
liefs

Gepost door: callemie | vrijdag, 03 september 2010

Hopelijk is er wat meer duidelijkheid over Menno

Gepost door: Etje | vrijdag, 03 september 2010

niet weten wat er juist gebeurd is en de onzekerheid over leven of niet zal het heel zwaar maken
het was blijkbaar zijn keuze, maar niet de keuze van zijn omgeving
geen afscheid of niks
sterkte Ank
de foto's zijn weer heel mooi

Gepost door: fotorantje | vrijdag, 03 september 2010

Al die emoties, die gedachten,...... Heel veel sterkte!

Gepost door: Vanessa | vrijdag, 03 september 2010

ik hoop toch ank,
dat er misschien ergens een oplossing gevonden wordt in zijn verdwijnen en dat je zegt,

jeeetje daar ben je,....

heel veel sterkte ank,

Gepost door: klaproos | vrijdag, 03 september 2010

Dat is hier wat anders!!!! Mennoals officeel vermist aangegeven??? Hopelijk krijg je gauw nieuws met wat er zou kunnen gebeurd zijn ank!! Moed nie opgeven en sterkte!!! Lieve grtjs. van anny

Gepost door: anny | vrijdag, 03 september 2010

Oei hopelijk is hij al terecht, moet verschrikkelijk zijn die ontwetendheid, héél veel sterkte.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | vrijdag, 03 september 2010

ondanks alles, heb je er een sterk logje van gemaakt!

Gepost door: willy | vrijdag, 03 september 2010

Het zijn zulke prachtige foto's van de hei...maar zó'n wanhopig aanvoelende tekst...ik krijg het er benauwd om het hart van. Misschien vooral omdat m'n verstand dit soort dingen echt niet kan bevatten..mensen horen in mijn opinie te véchten voor hun leven...er juist vanáf willen is voor mij zó iets..tegennatuurlijks..ik zal het nooit kunnen begrijpen ( niet als iemand niet heel erg ziek is in ieder geval). En ik blijf ook nog steeds hopen dat ie die laatste stap niet nam...
Sterkte nogmaals!

Gepost door: mizzD | vrijdag, 03 september 2010

Hoi Ank
Ik heb het gelezen
Woorden schieten mij te kort.
Wens je heel veel sterkte
Lieve groetjes Rinus

Gepost door: rinus | vrijdag, 03 september 2010

Dit schrijf ik je nog een keer, hopelijk als een hart onder de riem: Soms moet je iemand iemand laten.
Ieders leven is ieders leven.
Te vragen naar 'waarom' heeft geen nut,
maar te bedenken: 'wat doe ik ermee?'
relativeert de dingen van het leven.
Je zult hoe dan ook moeten doorgaan.
Dat ben je jezelf en je kring verplicht.
Wie weg is, heeft ervoor gekozen of
misschien niet. Maar in de berusting
ligt het antwoord. Probeer het eens, Ank...

En verder wil ik je laten weten dat je lila bloemenserie vandaag weer prachtig en voor mijn gevoel opwekkend is. Een opstekertje hebben we allemaal nodig, hè Ank, jij, zij, hij, wij. Dag!

Gepost door: Ine | vrijdag, 03 september 2010

Lieve Ank,

Woorden blijven even steken ... ik kan je enkel veel sterkte toewensen en een dikke, warme knuffel xXx

Gepost door: Mamapippa | vrijdag, 03 september 2010

De commentaren zijn gesloten.