vrijdag, 03 september 2010

3 september

9mei 030.JPG

hiermee laat ik hem los, los om te zijn waar hij is
ik wil verder, de onzekerheid sloopt me,
daarom "los" laten....tot ooit....misschien?
"hoe kun je verdorie zoiets doen?"

1 september 029.JPG

jouw woorden.....

1 september 027.JPG

vlinderen om me heen

1 september 025.JPG

fladderend

1 september 028.JPG

in de wind

1 september 065.JPG

kiezen hun plekje

1 september 059.JPG

in mijn hart...

ank

Commentaren

ja ank,
probeer het los te laten....
( hoor wie het zegt)

als het zo moet dan gaat het zo.....

Gepost door: klaproos | vrijdag, 03 september 2010

Ja daar heb ik het nu ook moeilijk mee
loslaten
maar ik kan het niet
dikke knuf meid

Gepost door: Callemie | vrijdag, 03 september 2010

Je zult nooit in andermans gemoed en geest kunnen kijken. En dat is maar goed ook. Een vrije mens in een vrije mens. In de natuur, die jij ons dagelijks laat zien, is het afscheid, het sterven en het verdwijnen van alle momenten. Dat ervaart de mensheid ook. Het is hard maar levensecht. Het is zo het is. Niet anders.

Gepost door: Ine | vrijdag, 03 september 2010

Ik hoop dat het je lukt, dat loslaten...maar het lijkt me moeilijk! Ergens zul je je altijd af blijven vragen...ik hoop eigenlijk nog steeds op een goede afloop!
Groetjess!

Gepost door: mizzD | vrijdag, 03 september 2010

De keuze van een ander zul je moeten respecteren. Dan moet je inderdaad loslaten. Maar dat is moeilijk. Daarom sterkte!

Gepost door: Hanny | zaterdag, 04 september 2010

Loslaten zul je moeten, maar makkelijk gaat dat zeker niet zijn

Gepost door: Etje | zaterdag, 04 september 2010

wat vreemd allemaal Ank
maar hij wilde het zo en heeft het zo voorbereid
het is heel zwaar maar je zal het inderdaad moeten proberen loslaten om door te kunnen gaan met je leven
veel sterkte

Gepost door: fotorantje | zaterdag, 04 september 2010

dag ank,
niets is onzekerder dan niet het niet weten.
niets is moeilijker dan afscheid nemen,van een afscheid die er nooit was,
alleen het vragen naar het hoe en waarom blijven over.
eerst is er het verdriet,dan komt de boosheid,en dan het aanvaarden,maar DE vraag blijft altijd.
de man van mijn zus is nu zo'n 30 jaar geleden op zee verdwenen,nooit is er iets terug gevonden...
het slijt,traag,maar zeker.ik hoop voor jou dat er gauw nieuws komt,wat het ook is,alles is beter dan niets weten.
nog veel courage, grtjs....

Gepost door: guusje | zaterdag, 04 september 2010

Bijzonder triest en pijnlijk als iemand zomaar uit je leven stapt. Liefs,

Gepost door: Judi | zaterdag, 04 september 2010

loslaten gemakkelijk gezegd
veel moed en kracht

Gepost door: sloeber | zaterdag, 04 september 2010

Lieve Ank,

Dat moet heel zwaar wegen, niet weten waarheen en hoe.
Ik wens je sterkte en moed, om ondanks alles verder te kunnen gaan.
Je bent en blijft in mijn gedachten,

meelevend,
ria

Gepost door: ria39 | zondag, 05 september 2010

De commentaren zijn gesloten.