dinsdag, 02 november 2010

2 november

31 oktober 104.JPG

ik verbaas me steeds weer
over het grote wonder
van iets wat leeft
dit keer het kleine katje

31 oktober 103.JPG

ik voel het kleine lijfje als
één brok energie in mijn handen
van stilstaan opeens heel hard rennen
springen ineens heel hoog
zo gauw al luisteren naar haar naam
ook weten dat er soms iets is (hapjes)
wat veel lekkerder is dan het ander

31 oktober 109.JPG

als ik mijn oor aan haar lijfje houd
hoor ik het kleine hartje zo supersnel kloppen
alles zo compleet, prachtige zachte haartjes,
oortjes, nageltjes en glinsterend levendige oogjes
alweer 100 dagen zo lief en zo bijzonder.

ank

21:50 Gepost door ank | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Het is geweldig om zo'n kleintje te zien opgroeien. Eigenlijk zou je willen dat ze altijd zo klein blijven.

Gepost door: Hanny | dinsdag, 02 november 2010

Het kleine wonder is een puur brokje natuur en daar kan niks tegenop

Gepost door: Etje | woensdag, 03 november 2010

Wat lief, ik begrijp helemaal wat je bedoelt. Ik verwonder me ook zo over de natuur. In feite voel ik me het gelukkigst wanneer ik bij bomen of dieren ben. Wij hebben Sarah, ze is nu al 10 jaar oud, ze is ook zwart en wij genieten elke dag van haar. Ze is echt het mooiste cadeau wat we ooit kregen.

Gepost door: Geri | woensdag, 03 november 2010

ach ja ank
wat kun je toch veel houden van zo'n diertje hé.

heerlijk

genieten maar hé

Gepost door: klaproos | woensdag, 03 november 2010

Schattig! :-)))
Groetjess!

Gepost door: mizzD | woensdag, 03 november 2010

Heel mooie foto's van Quincy. Het is een echt schatje!
grtjs

Gepost door: Vanessa | woensdag, 03 november 2010

Al het grote is te vinden in het kleine. En daarmee is al het kleine groots. Schattig poesje!

Gepost door: Lian Reuvekamp | woensdag, 03 november 2010

Da's inderdaad opvallend hoe snel zo'n hartje slaat. Maar ja, er moet dan ook veel energie rondgepompt worden !

Gepost door: Geert | donderdag, 04 november 2010

Lieve Ank,

Alle leven is zo wonderbaar,
zelfs in het kleinste diertje,
en hier in het lieve poesje.

Ik ben blij weer op je vorige blog te kunnen inloggen.

groetjes,
ria

Gepost door: ria39 | donderdag, 04 november 2010

De commentaren zijn gesloten.