dinsdag, 28 december 2010

28 december

 

helmagraf2
 

Vandaag schijnt geen de zon, de lucht is grijs. Vijftien jaar geleden was er een strakblauwe lucht en een schitterende zon, en tevens waren alle bomen, takken en weilanden wit van rijp. Ik was met mensen naar het A.Z. te Leiden.Terwijl ik daar een poos moest wachten belde ik naar huis, en na wat aarzelingen vertelde mijn dochter dat Helma was overleden…  
Mijn zusje overleden???
Zomaar??

Dat KAN toch niet?

Dat bestaat niet!!
  

Ik belde mijn baas en vroeg of ik na de rit meteen naar huis kon gaan. Hij vroeg: “Kun je wel terug rijden?”  Maar dat ging wel, ik vertelde aan de mensen waarmee ik in Leiden was dat mijn zusje plotseling was overleden. Behalve dat het geen ongeluk was wist ik verder nog niets. Vanzelfsprekend vonden ze dit ook een vreselijk bericht. De terugrit ging voorspoedig,  we zagen die prachtige natuur waarvan mijn zusje ook zo kon genieten en je kunt het niet begrijpen, niet bevatten. Hoewel ik heel beheerst reed, kon ik niet vlug genoeg thuis zijn. Want ik had zoveel vragen over hoe en waarom.  Ze had een zoontje van anderhalf en wilde zo graag een tweede kind. Daar moest ze tien jaar en vijf miskramen voor over hebben, voordat het tweede zoontje in alle mogelijke liefde en blijdschap werd geboren. Het tweede kindje was nog maar een half jaar geleden geboren, toen de moeder, mijn zusje, in de vroege ochtend van 28 december 1995
aan een hartstilstand kwam te overlijden.


helmagraf1

Het kan dus wel, zomaar opeens, kan iemand sterven; ook mijn zusje van  37 jaar.

28 december 1995

 

vandaag 15 jaar geleden
voelt als kort geleden
nog steeds heeft dit bij mij geen plek kunnen vinden

ank

 

21:46 Gepost door ank | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Heftig Ank, dat is schrikken, een dag om nooit te vergeten.
Kan me helemaal voorstellen dat je daar nog geen plek voor gevonden hebt.
37 jaar jong en zulke jonge kinderen, "waarom?" zul je je ongetwijfeld afgevraagd hebben.
Ik wens je veel sterkte, 't verlies van een zus is niet niks.
Gr Jan W

Gepost door: J©NW | dinsdag, 28 december 2010

Ongelofelijk, zo jong nog...heb er geen woorden voor. Mijn moeder was 76 toen ze ook zomaar ineens die hartstilstand kreeg..niet zo piepjong meer, maar ook nog niet zo oud... Maar als ik dit dan weer lees en in de krant de rouwadvertenties erop nasla, is 76 al best oud..en dan te zeggen dat we gemiddeld ouder worden....het is niet iederéén gegeven helaas...!
Sterkte meid! xxx

Gepost door: mizzD | dinsdag, 28 december 2010

Ja, zoiets blijft je altijd bij...Heel triest.
Knuffels

Gepost door: Walter | woensdag, 29 december 2010

Daar word je wel héél stil van en zoiets blijft je hele leven in je hangen en elke jaar weer komt al het verdriet weer boven op die datum.Sterkte en heel veel liefs.

Gepost door: magda | woensdag, 29 december 2010

Dear lady with the beautiful smile

May I wish you all the best for the new year.

Vulnerable you are
Fragile your secrets
As a sparse rosebut
your desire floats
the silver butterfly
behind your eyes

Gepost door: Retro | donderdag, 30 december 2010

De commentaren zijn gesloten.